معماری نئوکلاسیک (ساختمان‌هایی که با عناصر کلاسیک یونانی و رومی طراحی شده‌اند) تقریباً ۳۰۰ سال است که انسان‌ها در سراسر جهان را مسحور خود کرده است. اگرچه تمدن‌های باستانی پایه‌گذار بسیاری از جنبش‌های هنری و معماری بوده‌اند — رومانسک، رنسانس، باروک و غیره — نئوکلاسیک با احیای گسترده‌تر اشکال و ساختارهای کلاسیک شناخته می‌شود. بسیاری از برجسته‌ترین ساختمان‌های دولتی در سراسر جهان، از خانه‌های سلطنتی گرفته تا ساختمان‌های قانون‌گذاری در دنیای جدید، در این سبک طراحی یا بازطراحی شده‌اند.

این جنبش در اواسط قرن ۱۸ در ایتالیا، انگلستان و فرانسه آغاز شد، پس از کشف خرابه‌های باستانی هرکولانیوم (در ۱۷۰۹) و پمپئی (در ۱۷۴۸)، زمانی که مردان اشرافی به گردش‌های فرهنگی در اروپا رفتند، معمولاً با اقامت‌های طولانی در ایتالیا، به عنوان بخشی از آموزش خود. این جنبش به عنوان بیانی از اعتدال، عقلانیت و منطق در واکنش به آنچه که شروع به دیده شدن به عنوان زیاده‌روی‌های تزئینی دوران باروک و روکوکو در اواخر قرن ۱۷ و اوایل قرن ۱۸ شد، شکوفا شد.

در نیمه دوم قرن ۱۸ و بیشتر قرن ۱۹، نئوکلاسیک به عنوان سبک اصلی ساختمان‌سازی در اروپا باقی ماند و از غرب به شرق قاره و بخش زیادی از آمریکای لاتین و ایالات متحده گسترش یافت، جایی که دولت‌های جدید به دنبال تقلید از معماری یونان باستان، زادگاه دموکراسی، بودند. امروز، ساختمان‌های نئوکلاسیک تقریباً مترادف با ساختمان‌های دولتی در ایالات متحده هستند، از دادگاه‌ها و ساختمان‌های اداری گرفته تا یادبودهای ملی. ادامه مطلب را بخوانید تا ۲۱ مورد از تأثیرگذارترین ساختمان‌های نئوکلاسیک در جهان را بشناسید.

1-لندن: خانه چیسیوک

خانه و باغ‌های چیسیوک، غرب لندن، طراحی شده توسط ریچارد بویل، ارل برلینگتون، و تکمیل شده در سال ۱۷۲۹، یکی از بهترین نمونه‌های باقی‌مانده معماری با الهام از پالادیو است. در طراحی این خانه، لرد برلینگتون قصد داشت یک ویلای رومی اصیل را بازسازی کند. هندسه و تناسب در اینجا حرف اول را می‌زنند، با استفاده از هشت‌ضلعی، دایره و مستطیل در نقشه طبقات. گنبد با شیب تند آن از پانتئون در رم الهام گرفته شده است.

2-ناپل: تئاترو رئاله دی سان کارلو

تئاترو رئاله دی سان کارلو، که در سال ۱۷۳۷ افتتاح شد، قدیمی‌ترین اپرای فعال در جهان است. این تئاتر به دستور پادشاه بوربون، کارلوس سوم ناپل ساخته شد و توسط Giovanni Antonio Medrano، معمار نظامی، و Angelo Carasale، مدیر سابق تئاتر سان بارتولومئو طراحی شد. فضای داخلی سالن که به شکل هلالی است، با موتیف‌های نئوکلاسیک تزئین شده، از جمله مجسمه‌های برجسته در سراسر فضا. نمای خارجی ساختمان در طبقه اول با سنگ‌فرش‌های زبر پوشیده شده و در طبقه دوم یک ایوان ایونیک قرار دارد.

3-لندن: خانه کنوود

اگرچه از قرن هفدهم خانه‌ای در این ملک وجود داشته است، خانه کنوود تبدیل به یک اثر نئوکلاسیک نمادین در سال ۱۷۶۴ شد، زمانی که رابرت آدام به دستور ارل منسفیلد، ویلیام موری، برای بازسازی آن استخدام شد. آدام کتابخانه را اضافه کرد، ایوان ایونیک در ورودی طراحی کرد و دکوراسیون داخلی را مدرن کرد.

4-شمال ایتالیا: ویلا تی‌تونی تراورس

این ویلا نئوکلاسیک در سال ۱۷۷۶ توسط معمار جوزپه پییرمارینی در شهر دِسِیو در شمال ایتالیا ساخته شد. نمای ساختمان، که ستون‌های کورینتی و مجسمه‌های سقفی دارد، در دهه ۱۸۴۰ توسط معمار پلاژیو پالاجی اضافه شد. امروز، این ویلا به کتابخانه و موزه‌ای تبدیل شده است که به نام جوزپه اسکالویینی نام‌گذاری شده است.

5-پاریس: پانتئون

این بنای تاریخی در محله لاتین، که به دستور پادشاه لوئیس پانزدهم ساخته شد و قرار بود کلیسای جامع سن ژنووِیو، حامی شهر پاریس، باشد، توسط معمار ژاک-ژرمن سوفلو طراحی شده است. ساخت آن بین سال‌های ۱۷۵۸ و ۱۷۹۰ به پایان رسید.

در سال ۱۷۹۱، در جریان انقلاب فرانسه، مجمع ملی فرانسه رای داد تا کلیسای سنت ژنووِیو به آرامگاهی برای باقی‌مانده شهروندان برجسته فرانسه تبدیل شود، که مدل‌سازی آن از پانتئون روم باستان بود که از قرن شانزدهم برای این منظور استفاده می‌شد. گنبد پانتئون که دارای طاق‌های نئوکلاسیک است از سنگ ساخته شده؛ نمای خارجی و پیرستیل آن که از معبدی یونانی الهام گرفته و ستون‌های کورینتی و مجسمه‌هایی از دیوید دانژر دارد، در سال ۱۸۳۷ تکمیل شد.

در مقبره آن شخصیت‌های بزرگی همچون ولتر، روسو، ویکتور هوگو، امیل زولا، ژان مولن، لوئی بریل، ژان ژوره و سوفلو دفن شده‌اند.

6-مادرید: موزه ملی پرادو

موزه پرادو در مادرید که در سال ۱۷۸۵ توسط معمار اسپانیایی، خوان دِ ویلا نویوا طراحی شده است، یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های هنری جهان را در خود جای داده است، که شامل آثار هنرمندانی چون فرانسیسکو گویا، ال‌گرکو، پیتر پال روبنز، تیتین و دیه‌گو ولاسکز است. ستون‌های دوریک، ایوان بزرگی را در بال wing اصلی پشتیبانی می‌کنند که شامل مجسمه‌های برجسته و تندیس‌هایی است که در طاقچه‌ها به نمایش گذاشته شده‌اند.

7-وارسا: کلیسای سنت آن

کلیسای سنت آن که یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای وارسا است و تاریخ ساخت آن به سال ۱۴۵۴ برمی‌گردد، چندین بار در قرن‌های ۱۶ و ۱۷ بازسازی شده و از سال ۱۷۸۸ بدون تغییر باقی مانده است. نمای نئوکلاسیک خاص آن که توسط کریستیان پیوتر آینر طراحی شده و در دوران سلطنت پادشاه استانیسلاو آگوست پونیاتوفسکی ساخته شده است، شامل یک پدیمنت بزرگ است که بر ستون‌های کورینتی استوار است.

8-اندونزی: کاخ بوگور

کاخ بوگور که یکی از شش کاخ ریاست جمهوری اندونزی است، در شهر بوگور در جاوای غربی واقع شده است. ساخت این عمارت که در دوران استعمار اندونزی، به عنوان یک استراحتگاه برای فرمانداران هلندی بود، در قرن ۱۸ آغاز شد؛ این ساختمان در طول قرن‌ها چندین بار تغییر کرده است، از جمله با اضافه شدن ایوان جلو در دهه ۱۹۵۰ پس از استقلال اندونزی.

9-واشنگتن دی‌سی: کاخ سفید

کاخ سفید که از زمان جان آدامز به عنوان اقامتگاه هر رئیس‌جمهور آمریکایی بوده است، ابتدا به نام “خانه رئیس‌جمهور” شناخته می‌شد و توسط معمار ایرلندی‌تبار جیمز هوبان به سبک نئوکلاسیک طراحی شده است و الهام‌گرفته از ساختمان لینستر هاوس در دوبلین (که محل برگزاری مجلس ایالتی ایرلند است) است. این ساختمان همچنین تأثیرات کلاسیک از ویتروویوس و آندره پالادیو دارد. ساخت آن بین سال‌های ۱۷۹۲ تا ۱۸۰۰ انجام شد و عمدتاً توسط آفریقایی‌های آمریکایی برده و آزاد شده انجام شد.

از زمان ورود جان آدامز در سال ۱۸۰۰، کاخ سفید بارها تغییر کرده، بازسازی شده و گسترش یافته است. توماس جفرسون و معمار بنیامین هنری لاتروب، ایوان‌های کوتاهی را در هر دو بال ساختمان اضافه کردند که اصطبل‌ها و انبارها را پنهان می‌کرد. در سال ۱۸۱۴، در طول جنگ ۱۸۱۲، این عمارت توسط ارتش بریتانیا به آتش کشیده شد. بازسازی تقریباً بلافاصله آغاز شد؛ ایوان نیم‌دایره‌ای در جنوب در سال ۱۸۲۴ و ایوان شمالی در سال ۱۸۲۹ اضافه شد. دیگر تغییرات و الحاقات شامل اضافه شدن بال غربی و دفتر بیضی و گسترش بال شرقی است. رئیس‌جمهور روزولت نام کنونی “کاخ سفید” را در سال ۱۹۰۱ به آن داد.

10-واشنگتن دی‌سی: ساختمان کنگره ایالات متحده

پس از رقابتی داغ در طراحی، ساخت ساختمان کنگره در سال ۱۷۹۳ آغاز شد. و اگرچه از زمان ساخت اولیه، این ساختمان سوخته، بازسازی و گسترش یافته است، سبک نئوکلاسیک آن — که از ساختمان‌های یونان و روم باستان الهام گرفته و به‌منظور تداعی ایده‌آل‌هایی است که بنیان‌گذاران ملت آمریکا هنگام تدوین جمهوری جدید خود به دنبال آن بودند — همچنان ثابت مانده است.

گنبد نمادین این ساختمان که توسط توماس یو. والتر طراحی شده و بین سال‌های ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۶ ساخته شده است، از آهن ریخته‌گری ساخته شده و شامل ستون‌ها، پیلسترها، براکت‌ها، پنجره‌ها و یک تندیس بر فراز آن است. این گنبد جایگزین گنبد چوبی کوچک‌تری شد که طراحی آن توسط معمار چارلز بولفینچ بود.

11-بالتیمور: کلیسای بزرگ ملی تعمید حضرت مریم

این کلیسا که به نام کلیسای بالتیمور نیز شناخته می‌شود، اولین کلیسای کاتولیک رومی ساخته شده در ایالات متحده است. طراحی آن توسط بنیامین هنری لاتروب، اولین معمار حرفه‌ای آموزش‌دیده آمریکا انجام شده و ساخت آن بین سال‌های ۱۸۰۶ تا ۱۸۶۳ به پایان رسید.

اگرچه طراحی کلیسای بالتیمور تغییرات زیادی از معماری کلیساهای آمریکایی قبلی به همراه دارد، طراحی این کلیسا که از طرح صلیب لاتین و یک گنبد مرکزی استفاده کرده است، کاملاً مطابق با طراحی کلیساهای بزرگ اروپایی است. ایوان کلاسیک یونانی آن توسط ستون‌های ایونیک پشتیبانی می‌شود.

12-لندن: کاخ باکینگهام

اگرچه کاخ باکینگهام تا زمانی که ملکه ویکتوریا در سال ۱۸۳۷ به سلطنت رسید به عنوان اقامتگاه رسمی سلطنتی بریتانیا شناخته نمی‌شد، خانه‌ای که در هسته اصلی کاخ باکینگهام قرار دارد، در سال ۱۷۰۳ ساخته شد. معماران جان نش و ادوارد بلور، کاخ را با اضافه کردن سه بال که یک حیاط مرکزی را احاطه می‌کنند، در دهه‌های ۱۸۲۰ و ۱۸۳۰ به طور چشمگیری گسترش دادند.

بال شرقی، که حیاط کاخ را احاطه کرده و نمای عمومی کاخ است، در سال ۱۸۵۰ تکمیل شد و در سال ۱۹۱۳ برای رسیدن به شکل کنونی خود بازسازی شد—با اضافه شدن سه پدیمنت، پیلسترهای کورینتی و ستون‌ها، و سنگ‌فرش‌های زبر در سطح زمین.

13-شارلوتسویل: روتوندا در دانشگاه ویرجینیا

روتوندا در چمن دانشگاه ویرجینیا که مدل‌سازی شده از تناسبات پانتئون قرن دوم در رم است، توسط توماس جفرسون طراحی شد تا “اقتدار طبیعت و قدرت عقل” را نمایان کند. ساخت آن در سال ۱۸۲۲ آغاز شد و در سال ۱۸۲۶ تکمیل شد، پس از مرگ جفرسون؛ این بنا توسط کارگران برده ساخته شد. ساختار آن که شامل ستون‌های کورینتی است که ایوان را پشتیبانی می‌کنند، همچنین تأثیر پالادیو بر جفرسون را بازتاب می‌دهد.

14-برلین: موزه آلته

موزه آلته (یا موزه قدیمی) که توسط کارل فریدریش شینکل تحت سلطنت پادشاه فردریک ویلهلم سوم طراحی شده و در سال ۱۸۳۰ افتتاح شد، یکی از بهترین نمونه‌های معماری نئوکلاسیک در آلمان است و قدیمی‌ترین موزه در برلین به شمار می‌آید. پشت آن ایوان دراماتیک از ستون‌های ایونیک، شاید به‌طور مناسب، مجموعه‌ای از آثار باستانی کلاسیک را در خود جای داده است.

15-آتن: آکادمی آتن

ساختمان اصلی آکادمی آتن به عنوان بخشی از “تریلوژی” معماری در سال ۱۸۵۹ توسط معمار دانمارکی تئوفیل هانسِن طراحی شد، که شامل دانشگاه و کتابخانه ملی نیز می‌شود. ساخت آن در سال ۱۸۵۹ آغاز شد اما ساختمان در نهایت در سال ۱۸۸۵ تکمیل شد. مجسمه‌ساز یونانی، لئونیداس دروسیس، پدیمنت چندشکلی را مجسمه‌سازی کرد و مجسمه‌های آتنا و آپولو را در کنار ستون‌های ایوان آکادمی قرار داد.

16-نیویورک سیتی: یادبود ملی ژنرال گرانت

این مقبره نئوکلاسیک با گنبد در محله مورنینگ‌ساید هایتس در منهتن، آخرین آرامگاه ژنرال یولیسیس اس. گرانت، رئیس‌جمهور ۱۸ آمریکا و همسرش جولیا است. طراحی این مقبره توسط جان همنوی دَنکان انجام شده و در سال ۱۸۹۷ تکمیل شده است. نمای خارجی گرانیتی آن مدل‌سازی شده از مقبره هالیکارناسوس است. این مقبره از چهارشنبه تا یکشنبه برای عموم باز است و از سال ۱۹۵۸ تحت مدیریت خدمات پارک ملی قرار دارد.

17-قاهره: موزه آثار باستانی مصر

این بنا که معمولاً به نام موزه مصر یا موزه قاهره شناخته می‌شود، خانه مجموعه وسیعی از آثار باستانی است، با بیش از ۱۲۰,۰۰۰ قطعه و بزرگ‌ترین مجموعه آثار فراعنه در جهان. این ساختمان نئوکلاسیک توسط معمار فرانسوی مارسل دورنیون طراحی شده و توسط شرکت ساختمانی ایتالیایی گاروزو-زافرانی در سال ۱۹۰۱ ساخته شده است؛ ساخت یک ساختمان جدید برای موزه بزرگ مصر در حال انجام است که قرار است در سال ۲۰۲۱ به روی عموم باز شود.

18-بوگوتا: کاخ نارینو

کاخ نارینو که طراحی آن توسط معمار فرانسوی‌الاصل، گاستون لالارج و ژولیان لومبانا انجام شده و در سال ۱۹۰۸ افتتاح گردید، خانه و محل کار رسمی رئیس‌جمهور کلمبیا است. نمای آن که با سنگ‌های حکاکی شده پوشیده شده و ایوانی که توسط ستون‌های دوگانه ایونیک پشتیبانی می‌شود، طراحی بازسازی اوایل قرن بیستم از یک کاخ بسیار قدیمی در همان محل است که به‌منظور انتقال قدرت و اقتدار طراحی شده است.

19-نیویورک: ویلا لوارو

ویلا لوارو که توسط ورتنر وودسون تندی طراحی شده و بین سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸ ساخته شده است، خانه مادام سی. جی. واکر در ایروینگتون-آن-هاستون، نیویورک بود. مادام واکر یک میلیونر خودساخته بود که ثروت خود را از خط تولید محصولات آرایشی و مراقبت از مو برای زنان سیاه‌پوست به دست آورد. این خانه شامل ایوانی زیبا و بالکن‌هایی است که توسط ستون‌های ایونیک پشتیبانی می‌شوند. در سال ۲۰۱۸، بنیاد نیو ویوس اعلام کرد که این ساختمان توسط این بنیاد خریداری شده است تا به زنان کارآفرین از اقلیت‌ها در پیشبرد ابتکارات رهبری کمک کند.

20-هاوانا: کاپیتولیو

کاپیتول ملی هاوانا که یکی از پر بازدیدترین ساختمان‌ها در هاوانا است، توسط اوژنیا ریانیری پی‌درا طراحی شده و بین سال‌های ۱۹۲۶ و ۱۹۲۹ ساخته شد. گنبد این ساختمان که از یک قاب فولادی پوشیده با سنگ ساخته شده است، از گنبد پانتئون در پاریس الهام گرفته شده است.

21-نیویورک سیتی: دادگاه فدرال ترگود مارشال

معماری نئوکلاسیک در طول قرن ۲۰ همچنان جذابیت خود را حفظ کرد، به‌ویژه در ساختمان‌های مدنی مانند کاخ‌های پارلمان و دادگاه‌ها. دادگاه فدرال ترگود مارشال در منطقه جنوبی منهتن، که توسط کاس گیلبرت و پسرش کاس گیلبرت جونیور طراحی شده و در سال ۲۰۰۱ به نام قاضی ترگود مارشال تغییر نام داده است، یکی از این نمونه‌هاست.

این ساختمان ۶۰ طبقه که با نمایی دارای پیلسترها بر روی یک ایوان وسیع شناخته می‌شود، یکی از اولین آسمان‌خراش‌های فدرال ساخته شده است؛ این بنا در سال ۱۹۳۶ تکمیل شد. دادگاه تجدیدنظر ایالات متحده برای دومین حوزه و دادگاه ناحیه‌ای ایالات متحده برای ناحیه جنوبی نیویورک در این دادگاه موارد را رسیدگی می‌کنند.