این پروژه درباره بازتعریفی ساده و فروتنانه از سبک زندگی است. طراحی آن توسط «آدام هدو» برای والدینش انجام شده؛ پدر و مادری که پس از سالها زندگی در حومهی شهر آرارات در ایالت ویکتوریا، تصمیم گرفتند به داخل شهر نقل مکان کنند. خانهی آجری کرمرنگی که قدمت آن به دهه ۱۹۵۰ بازمیگردد، بازسازی شده تا هم دوام بیشتری داشته باشد و هم فضایی مناسب برای ادامه زندگی والدین تا پایان عمرشان فراهم کند.
اگر با دقت نگاه کنیم، زیبایی را میتوان در چشمانداز طبیعی و سادگی خانهها یافت. بیشتر خانهها کوچکاند، با مصالح محلی ساخته شدهاند، بهدست افراد بومی، و روند رشد و توسعهشان نیز به آرامی طی شده است. همین باعث شده تنوعی چشمگیر از سبکهای معماری در خیابانها دیده شود، بهگونهای که هر خانه بازتابی از دوران خودش است و در نتیجه، خیابانها کمتر دارای نظم معماری یکپارچه هستند. معماری صریح و بیپیرایه این منطقه، همراه با فقدان ثروت چشمگیر، باعث شده که شهر تغییرات عمدهای به خود نبیند. بهجز آسیبهایی که شورای محلی در دهه ۵۰ با حذف سایهبانهای خیابانی سبک ویکتوریایی وارد کرد، خیابان اصلی شهر تقریباً دستنخورده باقی مانده است.
“«خانه آرارات» نمونهای الهامبخش از بازسازی معمارانهای است که با احترام به گذشته، توجه به نیازهای حال و برنامهریزی برای آینده، فضایی گرم و انسانی خلق کرده است.”
تحریریه سرزمین معماران
موقعیت: استرالیا
سال اجرا: ۲۰۲۳
زیربنا: ۱۵۳ متر مربع
طراح منظر: آماندا الیور
بهجای آنکه خانهی اصلی را بهطور کامل تخریب کرده و با یک بنای جدید جایگزین کنیم – روشی که معمولاً توسط سازندگان خانههای پیشساختهی محلی با هزینهای کمتر و سرعتی بیشتر پیشنهاد میشود – تصمیم ما بر آن بود که مجموعهای از اصلاحات و مداخلههای هدفمند را بر روی بنای موجود انجام دهیم. این تصمیم نهتنها با هدف احترام گذاشتن به کربن نهفته در سازهی اولیه اتخاذ شد، بلکه در پی آن بودیم که تاریخ فرهنگی و حس آشنای نهفته در این مکان را نیز حفظ و بازآفرینی کنیم.
ما یک «اتاق خوب» (فضایی ویژه و دلنشین)، یک آشپزخانهی جدید، فضای نشیمن و غذاخوری همراه با ایوان و حیاط خصوصی رو به شمال، و همچنین دو سرویس بهداشتی در بخش جنوبی خانه اضافه کردیم — این تغییرات به بنای اصلی که شامل سه اتاقخواب بود، افزوده شد. در بلندمدت، حدس میزنم که خانوادهی برادرم دوباره روزی در این خانه زندگی خواهند کرد، و به همین دلیل، طرح خانه بهگونهای برنامهریزی شده که بتوان در آینده یک اتاق بازی (rumpus room) به آن اضافه کرد؛ فضایی که رو به حیاط پشتی باز میشود و بتواند شور و هیاهوی خواهرزاده و برادرزادهی پرجنبوجوشم را پاسخگو باشد.
