توضیح متن توسط معماران ارائه شده است:
در بافت متراکم شهری شهرهای بزرگ ویتنام، توسعههای کوچکمقیاس چندمنظوره بهعنوان پاسخی به سلطهی ساختمانهای فروشگاهی سنتی (شاپهاوسها) پدید آمدهاند. بهطور ایدهآل، این نوع ساختمانها وقتی با مدلهای تجاری قوی و راهحلهای طراحی هوشمندانه همراه شوند، میتوانند ظرفیتهای یک سایت را بهخوبی شکوفا کرده و نه تنها برای مالکین و مستأجران، بلکه برای جامعهی گستردهتر نیز سودمند باشند. با این حال، اغلب اوقات پروژههایی که با عجله و طراحی ضعیف اجرا میشوند، منجر به ساختمانهای تجاری ناامن، ناراحت و ناکارآمد میگردند.
پروژهی "جنگل" (The Jungle) با هدفی متفاوت طراحی و ساخته شد – پاسخی جسورانه به یک مأموریت دشوار: جایدادن بیش از ۸۰۰ متر مربع فضای خردهفروشی، تجاری و مسکونی در یک زمین فشردهی ۳۰۰ متر مربعی با نمای جنوبی، واقع در خیابانی شلوغ و تنها ده دقیقه فاصله از مرکز شهر. بر پیچیدگی این پروژه افزوده شد، زیرا طرح جامع محلی الزام به عقبنشینی ۱۲ متری و بریدگی گوشهی جنوبغربی زمین برای گسترش آیندهی خیابان داشت. محلهای که پروژه در آن واقع شده، با ترکیب خانهها و مغازههای کمارتفاع، نمایانگر چهرهای پرجنبوجوش اما آشفته از شهرنشینی در ویتنام است.
“اقامتگاه جنگل (The Jungle Residence) اثری از استودیو ROOM+ Design & Build، خانهای مدرن در دل طبیعت است که با ترکیب معماری معاصر و عناصر طبیعی، تجربهای هماهنگ از زندگی در دل جنگل را فراهم میکند.”
تحریریه هنر زمان
موقعیت: هوشیمین، ویتنام
مساحت: ۱۳۵۰ متر مربع
سال اجرا : ۲۰۲۵
طراح: ROOM+ Design & Build
✨ ویژگیهای طراحی
برنامهی ساختمانی «اقامتگاه جنگلی» ترکیبی بهدقت تنظیمشده از عملکردهاست: یک زیرزمین ۱۵۰ متر مربعی؛ بیش از ۳۰۰ متر مربع فضای تجاری و خردهفروشی؛ ۹ آپارتمان یکخوابهی انعطافپذیر به مساحت ۳۰ تا ۴۵ متر مربع؛ و یک کافه و فضای کار اشتراکی در بام. هستهی عمودی گردش (پله و آسانسور) در بخش پشتی و نواحی خدماتی با دقت طراحی شدهاند تا حداکثر استفاده از فضا فراهم شود. پلان بدون ستون در بخش تجاری و امکان ترکیب برخی واحدهای مسکونی برای نیازهای آینده، انعطافپذیری بالایی را به ساختمان میبخشند.
در قلب پروژهی «جنگل»، یک مفهوم طراحی منحصربهفرد قرار دارد: جنگلی گرمسیری که بهطرزی غیرمنتظره در دل شهر شکوفا شده است. بالکنهایی با اندازهها و اشکال متنوع در امتداد نما پخش شدهاند که بازتابی از بینظمی طبیعیاند. در فرهنگ ویتنامی، بالکنها فقط عنصرهای زیباییشناسانه نیستند، بلکه فضایی برای سایه، معاشرت و زندگی فراتر از دیوارها محسوب میشوند. در اینجا، بالکنها به فضاهای سبز بدل شدهاند — جیبهایی برای گیاهان، دیدارها و ارتباطی آرام با شهر. ستونهای طاقیشکل، پنلهای شیشهای منحنی، رنگهای خاکی و شمار فراوانی از گیاهان، نمایی زنده و الهامگرفته از جنگلهای گرمسیری خلق کردهاند.
درون ساختمان نیز همین زبان ارگانیک ادامه مییابد. فضاهای داخلی تجاری و نه آپارتمان دنج، منحنیهای نرم، فرمهای نامنظم و پرداختهای خاکمانند را در بر میگیرند که حسی از صمیمیت و سیالیت ایجاد میکنند. هر واحد به یک یا دو بالکن پر از گیاهان باز میشود، مرز بین داخل و طبیعت را محو میکند. در بام، کافه و فضای کار اشتراکی زیر سقفی نیمهشفاف و در میان ستونهایی شبیه درختان باریک قرار گرفتهاند. پلهای زیگزاگی به باغچهی بام منتهی میشود — پناهگاهی نادر در شهر با چشماندازی گسترده. این فضاها با هم حسی از کشف ایجاد میکنند، گویی در میان درختان یک جنگل شهری پنهان قدم میزنید و بالا میروید.
پایداری، نه بهعنوان عنصری الحاقی، بلکه حضوری آرام و پیوسته در سرتاسر ساختمان است. نور طبیعی و تهویه از طریق بازشوهای وسیع به فضا راه مییابد؛ آب باران از طریق ستونهای شبیه درخت جمعآوری شده و برای آبیاری و مقابله با حریق ذخیره میشود. سیستمهای گرمایش خورشیدی، شیشههای کمتابش (Low-E)، نورپردازی LED و آبیاری خودکار، اثرات زیستمحیطی ساختمان را کاهش دادهاند. مصالح بهکاررفته نیز روایتی دارند — ترکیبی از گرانیت بومی، سرامیک، کاشی سیمانی، چوب، منسوجات، چینی و اجزای قابل بازیافت مانند فیبر، آلومینیوم و گچ.
«جنگل» پیشنهاد آرامی دارد: حتی در متراکمترین بسترهای شهری، معماری میتواند زندگی را پرورش دهد، جامعه را دعوت کند و پیوندی دوباره میان شهر و طبیعت برقرار سازد — گویی نجوا میکند که معماری همچنان قدرت الهامبخشی، ارتباط و دمیدن جان در محیط پیرامونش را دارد.
