ایتالیا در حال آماده‌سازی برای میزبانی سومین دوره بازی‌های المپیک زمستانی خود است، زمانی که میلان و کورتینا دامپتزو میزبان رویداد میلانو کورتینا ۲۰۲۶ خواهند بود — هفتاد سال پس از برگزاری بازی‌ها در کورتینا در سال ۱۹۵۶ و بیست سال پس از تورینو ۲۰۰۶. این بازی‌ها از ۶ تا ۲۲ فوریه ۲۰۲۶ برگزار خواهند شد و برای اولین بار در تاریخ المپیک زمستانی، رویدادی در دو شهر، دو منطقه (لومباردی و ونتو)، و دو استان خودمختار (ترنتو و بولزانو) سازماندهی می‌شود. با پوشش سطحی به وسعت ۲۲,۰۰۰ کیلومتر مربع، میلانو کورتینا ۲۰۲۶ گسترده‌ترین بازی‌های زمستانی از نظر جغرافیایی در تاریخ خواهد بود، به طوری که بیش از ۹۰٪ محل‌های برگزاری رویدادها از قبل موجود هستند یا به صورت موقت طراحی شده‌اند.

در میلان، آماده‌سازی‌ها برای این رویداد، دگرگونی‌های شهری در مقیاس بزرگ را تسریع کرده‌اند. سرمایه‌گذاری‌ها در سیستم‌های جاده‌ای و ریلی با هدف کاهش زمان سفر و بهبود ارتباطات روزمره انجام شده‌اند، در حالی که مجموعه‌ای از پروژه‌های معماری پرطرفدار در حال بازسازی محیط ساخته‌شده شهر هستند. شرکت‌های بین‌المللی معروفی از جمله اسکیدمور، اوینگز و مریل (SOM)، کنگو کوما و همکاران، گروه بیارکه اینگلس (BIG)، هرزوگ و دو مورو، دیوید چیپرفیلد معماران، استفانو بویری آرکیتتی، و دیلر اسکوفیدیو + رنفرو در این دگرگونی‌های توسعه شهری میلان نقش دارند.

استادیوم سن سیرو میلان. تصویر با اجازه از میلانو کورتینا ۲۰۲۶

روستای المپیک / اسکیدمور، اوینگز و مریل (SOM)

روستای المپیک برای بازی‌های زمستانی میلانو کورتینا ۲۰۲۶ که توسط اسکیدمور، اوینگز و مریل (SOM) طراحی شده، بخشی از نقشه کلی توسعه زمین‌های راه‌آهن پورتا رومانا است. این پروژه یک مرکز شهری جدید را معرفی می‌کند که فضاهای مسکونی، تجاری و عمومی را با کمترین تأثیر زیست‌محیطی ترکیب می‌کند. شش ساختمان مسکونی جدید و دو سازه تاریخی بازسازی‌شده در طول بازی‌ها محل اقامت ورزشکاران خواهند بود و پس از آن به مسکن دانشجویی و ارزان‌قیمت تبدیل می‌شوند. پس از رویداد، میدان روستای المپیک به عنوان یک میدان عمومی با بازارها، فضاهای مهمان‌نوازی و تجاری عمل خواهد کرد. طراحی این مجموعه با الهام از میراث معماری میلان، شامل تراس‌های اجتماعی، سبزه‌زارهای عمودی و سیستم‌های کشاورزی شهری است تا جامعه‌پذیری و تاب‌آوری اقلیمی را تقویت کند. این توسعه که استانداردهای ساختمان با انرژی تقریباً صفر (NZEB) را برآورده می‌کند، از ساختار چوبی توده‌ای، مصالح نمای کم‌کربن، پنل‌های خورشیدی، باغ‌های پشت‌بام و بازیافت آب باران استفاده می‌کند و تضمین می‌کند که بیش از ۳۰٪ انرژی مورد نیاز به صورت محلی تولید شود.

آرنا سانتا جولیا / دیوید چیپرفیلد معماران

دیوید چیپرفیلد معماران برلین، در همکاری با آروپ، آرنا میلانو سانتا جولیا را طراحی کرده‌اند — محل برگزاری رویدادهای ورزشی و فرهنگی بازی‌های المپیک زمستانی میلانو کورتینا ۲۰۲۶. این آرنا که در جنوب شرقی میلان و در محله جدید سانتا جولیا واقع شده (بر اساس نقشه کلی فاستر + پارتنرز)، ظرفیت پذیرایی از ۱۶,۰۰۰ نفر را دارد. موقعیت مرکزی آن، یک میدان ۱۰,۰۰۰ مترمربعی را به عنوان فضای عمومی جمع‌آوری ایجاد می‌کند که با محله گسترده‌تری که شامل مسکن، امکانات آموزشی، برنامه‌های تجاری و یک پارک بزرگ است، یکپارچه شده است. ساختمان بیضوی شکل، آمفی‌تئاتر کلاسیک را با مواد و ساختارهای مدرن بازتفسیر می‌کند. در داخل، طراحی شامل دو طبقه تماشاگر، لابی‌های بزرگ، سالن‌های لوکس و فضاهای استراحت است، در حالی که پارکینگ در پایه ساختمان و یک سازه چندطبقه مجاور قرار گرفته است. سیستم‌های فتوولتائیک روی سقف به بهره‌وری انرژی ساختمان کمک می‌کنند و از استفاده بلندمدت آن به عنوان سالن کنسرت، آرنا ورزشی و محل برگزاری جشنواره‌ها پس از بازی‌ها پشتیبانی می‌کنند.

سیتی‌ویو / گروه بیارکه اینگلس (BIG)

گروه بیارکه اینگلس (BIG)، در همکاری با آتلیه ورتیکاله، ساخت سیتی‌ویو در میلان را به پایان رسانده است — یک مجتمع اداری ۷۳,۰۰۰ مترمربعی در محل زمین‌های سابق نمایشگاه فیرا میلانو. این توسعه که شامل دو ساختمان به ارتفاع ۱۰۵ و ۵۳ متر است، با یک سایبان فتوولتائیک ۱۴۰ متری یکپارچه شده که پیش‌بینی می‌شود بزرگ‌ترین سقف خورشیدی شهری یکپارچه در اروپا باشد. این طرح، زیرساخت‌های موجود را با یک میدان عمومی سایه‌دار و فضاهای سبز جایگزین می‌کند، در حالی که حیاط‌ها، رواق‌ها و تراس پشت‌بام، به سنت‌های پرتیکوی ایتالیا و میراث معماری میلان اشاره دارند. سیتی‌ویو که دارای گواهی WiredScore Platinum است و پیش‌گواهی WELL و LEED Platinum را دریافت کرده، از سیستم‌های خنک‌کننده آب زیرزمینی و ذخیره‌سازی حرارتی برای کاهش مصرف انرژی تا ۴۰٪ استفاده می‌کند. پیش‌بینی می‌شود سایبان خورشیدی سالانه حدود ۱,۲۰۰ مگاوات‌ساعت انرژی تولید کند و هدف پروژه برای الگوبرداری از محیط کار آینده را پشتیبانی کند. تکمیل این پروژه برای سال ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است.

دفتر مرکزی جدید یونی‌کردیت / هرزوگ و دو مورو

یونی‌کردیت، هرزوگ و دو مورو را برای طراحی دفتر مرکزی جدید خود در میلان انتخاب کرده است که بخشی از بازسازی گسترده‌تر محله اسکالو فارینی است. این مجموعه دانشگاهی، فضاهای اداری را با مسکن، امکانات عمومی و زیرساخت‌های سبز ادغام خواهد کرد و به یکی از بزرگ‌ترین ابتکارات بازسازی شهری اروپا کمک می‌کند. این پروژه که با هدف تعادل بین حساسیت به بافت محلی و دقت معماری طراحی شده، قصد دارد محیطی پایدار و اجتماعی-شامل‌کننده برای کار ایجاد کند و از تعهد یونی‌کردیت به نوآوری، توسعه جامعه و دگرگونی شهری معاصر پشتیبانی کند. برنامه‌ریزی این پروژه در حال حاضر در جریان است.

پیرلی ۳۹ / دیلر اسکوفیدیو + رنفرو (DS+R) و استفانو بویری آرکیتتی (SBA)

دیلر اسکوفیدیو + رنفرو و استفانو بویری آرکیتتی در مسابقه بین‌المللی بازسازی پیرلی ۳۹ در میلان — که توسط COIMA SGR و شهرداری میلان سازماندهی شده بود — برنده شدند. این محل که در منطقه پورتا نووا جویا واقع شده، ایستگاه مرکزی را به اسکالو فارینی و مرکز شهر متصل می‌کند. این پروژه از برج اداری موجود “پیرلینو” استفاده مجدد می‌کند، یک برج مسکونی جدید معرفی می‌کند و یک ساختمان پل بر روی خیابان ملکیوره جویا ایجاد می‌کند. این پل به عنوان یک مرکز فرهنگی با فضاهایی برای نمایشگاه‌ها، رویدادها و رفاه، و همچنین یک گلخانه زیست‌متنوع که پارک مجاور Biblioteca degli Alberi را گسترش می‌دهد، عمل خواهد کرد. این طرح به عنوان اولین بازسازی در ایتالیا که با اهداف ESG و دستورالعمل‌های Next Generation EU همسو است، شناخته می‌شود. این پروژه که با بالاترین استانداردهای پایداری طراحی شده، بر استفاده مجدد انطباقی، ارتقای لرزه‌ای و سازگاری با محیط کار معاصر تأکید دارد، در حالی که شخصیت تاریخی برج را حفظ می‌کند.

ولکام / کنگو کوما و همکاران

کنگو کوما و همکاران در سال ۲۰۲۱ کار ساخت ولکام را در محله سابق ریزولی میلان — یک سایت صنعتی متروکه که اکنون در حال بازسازی است — آغاز کردند. این پروژه که حول یک میدان عمومی جدید متمرکز شده، به عنوان محرکی برای احیای این منطقه در نظر گرفته شده و شامل دفاتر، فضاهای هم‌کاری، سالن‌های سخنرانی، فروشگاه‌ها، رستوران‌ها و امکانات رفاهی است. این توسعه که قصد دارد مفهوم کار را بازتفسیر کند، دسترسی به منابع دیجیتال پیشرفته را با فضاهایی که به رفاه و تاب‌آوری در پس‌زمینه پساپاندمی اولویت می‌دهند، ترکیب می‌کند. این طرح با شبکه‌ای از حیاط‌ها، تراس‌ها و گلخانه‌ها، محیط کار را با طبیعت پیوند می‌دهد و با منظره‌ای از تپه‌های موج‌دار و پوشش گیاهی که حوزه عمومی را گسترش می‌دهد، تکمیل می‌شود. ولکام که با بتن، فولاد و چوب ساخته می‌شود، قصد دارد یکی از پیشرفته‌ترین مدل‌های اکولوژیک دوستدار محیط زیست در اروپا را برای محیط کار ایجاد کند و جامعه، اکولوژی و معماری را در چارچوبی یکپارچه شهری ادغام کند.