وقتی صحبت از معماری مدرن به میان می آید، نمادین ترین ساختمان های این سبک کدامند؟ معماری مدرن مکتبی است که از آغاز قرن بیستم تا جنگ جهانی دوم حاکم بود. جنگ هولناک نوع ساختمان های مورد نیاز در دوران پس از جنگ را تغییر داد. مردم بیش از هر زمان دیگری به عملی بودن و کارایی نیاز داشتند تا کل شهرهایی را که در آن زمان ویران شده بودندرا از نو بازسازی کنند

در آن زمان، هنرهای زیبا و معماری نئوکلاسیک غالب باید فروکش می کرد تا سبک جدیدی برای رفع نیازهای عمومی ایجاد شود. این گونه بود که معماری مدرن پدید آمد.

معماری مدرن چیست؟

نام «معماری مدرن» به ساختارهایی اشاره دارد که با دیدگاه زیبایی‌شناختی، فرهنگی و اجتماعی مدرنیسم طراحی و ساخته شده‌اند. در زمینه های  هنر ، ادبیات، ساختمان و موسیقی، بر ریسک کردن، نادیده گرفتن خرد متعارف و ابراز آزادانه خود تأکید داشت. پس از جنگ جهانی اول، جنبش مدرن در ساختمان شدیدا اوج گرفت.

هدف معماری مدرن ایجاد فضایی است که هدف خود را بدون تزئینات غیر ضروری انجام دهد. این سبک معماری، جدای از فرم‌های پرآذین‌تر و استادانه‌ تر ملکه ویکتوریایی و احیای گوتیک است. خطوط تیز و زاویه دار مشخصه ساختمان های نمادین مدرن هستند.

ویژگی های معماری مدرن چیست؟

• اشکال و خطوط تمیز و انتزاعی.
• پلان های باز
• پنجره های بزرگ تمام شیشه.
• ارتباط با بافت محیطی

سبک معماری مدرن:

معماری مدرن از تکنیک‌ها و مصالح جدید ساختمانی مانند بتن مسلح، فولاد و شیشه استفاده می‌کند. این سبک معماری تا دهه 1980، به ویژه برای ساختمان‌های دولتی و دانشگاه‌ها، بسیار «رایج » بود، زمانی که با رقابت شدید سایر مکاتب جدید مانند پست مدرنیسم و ​​نئومدرنیسم مواجه شد.

بهترین ساختمان های نمادین معماری مدرن:

1)  خانه فالینگ واتر / فرانک لوید رایت، میل ران، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا، 1935

طراحی این خانه نمادین از معماری ژاپنی الهام گرفته شده است که به استفاده از کنسول معروف است. این خانه که به طور ایده آل در چشم انداز طبیعی گنجانده شده است، به عنوان یک استراحت آخر هفته برای خانواده کافمن ساخته شده است.

وضعیت خانه پس از ساخت و ساز به سرعترو به وخامت رفت و باعث شد که آقای کافمن آن را “ساختمان هفت سطلی” بنامد و به سقفش که نشتی داشت اشاره کرد. علاوه بر این، تراس های کنسولی به دلیل عدم وجود آرماتور مناسب شروع به ریزش کردند. این خانه چندین بار مورد بازسازی قرار گرفت و در سال 2002 به موزه تبدیل شد.

2) خانه شیشه ای / فیلیپ جانسون، نیو کنعان، کنتیکت، ایالات متحده آمریکا، 1949

فیلیپ جانسون این خانه را ساخت تا مال خودش باشد. طراحی او مینیمال بود و از ویژگی های بازتاب/شفافیت شیشه استفاده می کرد. او همچنین ابعاد و اشکال هندسی را آزمایش کرد که این خانه را به یکی از نشانه های منطقه و نمادی در دنیای معماری مدرن تبدیل کرد.

خانه تعطیلات عمدتا از شیشه و فولاد ساخته شده بود. با این حال، از مشکل “سقف نشتی” مانند  خانه Fallingwater نیز رنج می برد ، که باعث شد جانسون آن را به شوخی به عنوان “خانه چهار سطلی” توصیف کند.

3) ویلا ساووی / لوکوربوزیه، پاریس، فرانسه، 1931

این خانه به عنوان یک استراحتگاه خانوادگی برای ساووی ها، در پواسی، در حومه پاریس ساخته شد. طراحی متمایز آن «پنج نکته» را که لوکوربوزیه تأیید می‌کرد، نشان می‌داد، که شامل پلان باز، شبکه ستون‌های بتونی آرمه، پنجره‌های افقی، باغ پشت بام و نمای مستقل می‌شد.

خانواده ساووی از مشکلاتی که پس از شروع اقامت در درخانه ب رایشان به وجود آمده بود بسیار رنج می بردند. اشتباه در ساخت و ساز و طراحی باعث شد تا چند سال بعد خانواده آن را رها کنند. به طور معجزه آسایی به فهرست ساختمان های عمومی راه یافته و به موزه تبدیل شده است.

4) موزه گوگنهایم / فرانک لوید رایت، نیویورک، ایالات متحده آمریکا، 1959

طراحی داخلی مارپیچی شما را به سفری بی پایان می برد که همه موانع بین فضاها را از بین می برد. اشکال هندسی سفت و سختی که در معماری مدرن غالب بودند، توسط رایت توصیف شد، او می‌گوید: «این اشکال هندسی ایده‌ها، حالات، احساسات انسانی خاصی را نشان می‌دهند – مانند دایره، بی‌نهایت. مثلث، وحدت ساختاری؛ مارپیچ، پیشرفت ارگانیک؛ مربع، یکپارچگی.” رایت، گوگنهایم را “معبد روح” می دانست.

5) غرفه بارسلون / لودویگ میس ون در روه، بارسلونا، اسپانیا، 1929

 این غرفه در ابتدا به عنوان پاویون آلمان برای نمایشگاه بین المللی 1929 در بارسلون معرفی شد که میزبان بخش آلمانی نمایشگاه بود. این طرح که تحت تاثیر جنبش باهاوس قرار گرفته است، دارای دیوارهای شفاف و سقف کنسولی است.

اگرچه غرفه کوچک بود، اما معمار تمام تلاش خود را برای استفاده از مواد مجلل مانند اونیکس قرمز، مرمر و تراورتن انجام داد. یکی از مبلمان ظریفی که به طور ویژه برای این ساختمان ساخته شد، صندلی افسانه ای بارسلونا بود.

6) پیست اسکیت دیوید اس. اینگالز در نیوهیون (Eero Saarinen، کنتیکت، ایالات متحده آمریکا)

این ساختمان به عنوان “نهنگ ییل” نیز شناخته می شود که به دانشگاه ییل اشاره می کند که Eero Saarinen از آن فارغ التحصیل شده است. طراحی خلاقانه دارای امضای متمایز معماری Saarinen است که اغلب از طاق های طاقدار استفاده می کرد. ورزشگاه هاکی دارای سقف معلقی است که توسط یک طاق بتنی مسلح به ارتفاع 90 متر پشتیبانی می شود.

7) ویلا دیریکز / مارسل لبورن، بروکسل، بلژیک، 1933

یکی دیگر از ساختمان های مهم ساختمان های نمادین معماری مدرن، ویلا دیریکز است. ویژگی‌های بلوکی چشم‌نواز، شیشه‌کاری و بتن سفید احاطه‌شده با فضای سبز است. این ویلا که 10،000،000 دلار ارزش دارد، دارای فضای داخلی مجلل و امکاناتی مانند انبار شراب و سینما است.

Marcel Leborgne یک معمار پیشرو بلژیکی، پدر معماری مدرن در سرزمین خود است. این خانه برای آقای دیریکز، یک بزرگ صنعتی که به  هنر علاقه داشت، طراحی شد . سال‌ها بعد، ویلا در چاه غفلت فرو رفت تا اینکه الکساندر کامبرون توسعه‌دهنده آن را در سال 2007 خرید. کامبرون تمام منابع ممکن را برای بازسازی ویلا اختصاص داد.

8) ساختمان Isokon در لندن / ولز کوتس، لندن، انگلستان، 1934

ساختمان مسکونی ای که امروزه نیز مورد استفاده قرار می گیرد، از 32 آپارتمان تشکیل شده است. 24 آپارتمان استودیویی و 8 آپارتمان تک خوابه هستند. این ساختمان همچنین شامل اتاق های کارکنان و یک گاراژ بزرگ است. آپارتمان‌ها آشپزخانه‌های کوچکی نیز داشتند، زیرا یک آشپزخانه مشترک در اختیار ساکنان بود. آنها می توانستند آزادانه از آن برای تهیه غذا استفاده کنند. خدمات دیگری مانند خشکشویی و بخشی برای واکس زدن نیز وجود داشت.

معماران آوانتی که در بازسازی معماری مدرن آپارتمان ها تخصص دارند، ساختمان را در سال 2003 مرمت کردند. این بازسازی منجر به ایجاد یک گالری مشترک در گاراژ شد تا تاریخچه ساختمان را به مردم بگوید. این بلوک مسکونی بتنی در فهرست ساختمان های درجه یک قرار دارد و یکی از نشانه های مهم معماری در پایتخت بریتانیا است.

9) گالری ملی نوی / لودویگ میس ون در روهه، برلین، آلمان، 1968

این موزه که به  هنر مدرن اختصاص دارد ، میزبان مجموعه‌ای  هنری است که قدمت آن به اوایل قرن بیستم بازمی‌گردد. طراحی معمولی مدرنیستی آن شامل شیشه‌های فوق‌العاده، سقف معلق و نمای بیرونی صاف بود. این ساختمان توسط یک منظره مجسمه‌سازی شده احاطه شده است که میس ون در روهه نیز آن را خلق کرده است. این موزه بخشی از گالری ملی موزه های دولتی برلین است. گالری از سال 2015 به دلیل بازسازی بسته شده است.

10)  Cité Radieuse / لوکوربوزیه ، مارسی، فرانسه، 1952

این پروژه مسکن یکی از نمادین ترین ساختمان های لوکوربوزیه است که الهام بخش بسیاری از پروژه های معماری مدرن دیگر است. انتخاب رنگ‌های باهاوس – زرد، قرمز و آبی – بر پروژه مینیمال تأثیر گذاشت. این شامل 337 آپارتمان از 27 نوع مختلف، یک زمین بازی و یک استخر است.

این ساختمان از بتن خشن ساخته شده است، و معمار همچنین قصد داشت یک اسکلت فولادی را نیز بکار گیرد، اما از بخت بد او، جنگ جهانی دوم باعث شد که به دست آوردن این نوع مواد سخت شود. این عمارت از سال 2016 در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است .

آیا معماری معاصر و مدرن یکی هستند؟

برخلاف معماری مدرن، معماری معاصر منشأ تاریخی ثابتی ندارد. به عبارت دیگر، معماری معاصر نشان دهنده روندهای معماری فعلی است. آنچه امروز رایج است است ممکن است 20 سال دیگر نباشد. با این حال، این سبک معماری انعطاف پذیر است و ویژگی هایی از گذشته و حال را در خود دارد. به همین دلیل، خانه های مدرن اغلب دارای عناصری هستند که از ویژگی های معماری معاصر هستند. به همین دلیل است که قاطی کردن این دو بسیار آسان است.

بیشترین استفاده از معماری مدرن کجاست؟

هسته های شهری برخی از مکان های رایج برای معماری مدرن هستند. معماری مدرن در شهرهای بزرگی مانند نیویورک، لس آنجلس و شیکاگو متمرکز شده است. سبک معماری شامل برج ویلیس در شیکاگو، سالن موسیقی والت دیزنی در لس آنجلس و موزه مشهور جهانی گوگنهایم در نیویورک است. خطوط افق این شهرها تحت تسلط این سازه ها است که اغلب به طور چشمگیری از همسایگان خود متمایز می شوند.

همچنین می توانید این سبک معماری را در اروپا پیدا کنید، که معمولا در کشورهایی مانند فرانسه، آلمان، ایتالیا و اسپانیا استفاده می شود. معماری مدرن بسیاری از مکان های نمادین این کشورها را تعریف می کند. برج ایفل در پاریس، ساگرادا فامیلیا در بارسلونا و برج کج در پیزا همگی نمونه های خیره کننده ای از معماری مدرن هستند.

چرا معماری مدرن اینقدر بی روح است؟

یک معمار مدرنیست معتقد است که تزئینات غیرضروری، تمرکز مردم را از یکپارچگی طراحی ساختمان منحرف می‌کند. هدف این تزئینات تنها آماده‌سازی فضا برای عملکرد مورد نظر ساختمان است و نمی‌توان آن را معماری خالص دانست. مدرنیست‌ها معماری را تجلی هنری شکلی می‌دانند که با هدف آن درهم‌تنیده است. این دیدگاه‌ها ممکن است برخی را ناراحت کند.

به عبارت دیگر، این امر به ساختمان اجازه می‌دهد که با هدف مورد نظرش زیبایی آن را تعیین کند، که باعث می‌شود بسیاری از مردم معماری مدرن را پیچیده و غیرجذاب بدانند.

منبع : Arch20